werkgroep Aalten - Lichtenvoorde  

Amnesty Aalten  |  10 December  |  Collega`s gezocht  | 60 jaar UVRM | Schrijfactie | Schrijfabonnees | Onze acties |
Amnesty International Geschiedenis  Groep Aalten | Kerstklokkenzondag 2009 | Collecte 2010 |  Mandaat |
Zwarte Cross 2010:  Persberichten en Afbeeldingen

Universele verklaring voor de rechten van de mens

Een van de grondleggers van de universele verklaring voor de rechten van de mens (UVRM)  was de Amerikaanse presidentsweduwe  Eleanor Roosevelt. De Universele verklaring van de rechten van de mens is een verklaring die in 1948 is aangenomen door de Algemene vergadering van de Verenigde Naties om de basisrechten van de mens, ook wel grondrechten, te omschrijven. De Universele verklaring is nog altijd van grote betekenis als algemene morele en juridische standaard, als vaak gebruikte bron voor een nieuwe internationaal verdrag of een nationale grondwet, en als basis van het werk van mensenrechtenactivisten en -organisaties. De verklaring is vanaf het begin bedoeld om een richtlijn te bieden voor het samenleven van de wereldwijde bevolking, m.a.w. een handleiding te zijn om aan te geven naar welke regels de mensen zouden moeten streven om zonder verschil van afkomst en culturele tradities met elkaar in relatie te kunnen leven. Daarnaast is zij bedoeld als aanvulling op de gedragsregels die zijn afgesproken voor oorlogspartijen zoals bv. de overeenkomst van Geneve.

Op basis van deze regels zijn er vervolgens een aantal organisaties opgericht, onder wie ook Amnesty International, met als doelstelling om toezicht te houden op het naleven van deze regels wereldwijd. Een andere functie van dit soort organisaties is om schendingen openbaar te maken als er een staat niet voldoet aan deze regels. Dit betekent dat zij de verplichting op zich hebben genomen, om mensen en staten te noemen als zij slachtoffers of dader van onder meer marteling of doodstraf zijn. De meeste overheden vrezen dit soort persberichten omdat zij bang zijn voor een slecht imago. Voor de slachtoffers betekenen deze berichten en andere acties de kans om van marteling, de doodstraf of een aantal willekeurige vonnissen af te komen.

De eerste grote en eervolle bekroning van het werk van Amnesty International was de toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede, in 1977. Rond die tijd voerde de organisatie de eerste internationale campagne tegen de doodstraf.